شمعدانی

به نام خدا
سلام
او خبرنگار روزنامه همشهري است در همشهري محله قلم مي زند. ويلچر مشكي اش به جاي او در كوچه پس كوچه هاي تهران گام برمي دارد تا حرفهاي جدي دختري نوزده ساله را به حروفچيني روزنامه برساند تا كمي مسئولين ... به قول خودش بگذريم آقاي دشتي.
از ليلا بهبود خواستم تا درباره زنان معلول در هفته بهزيستي مقاله اي براي شمعداني بفرستد. مطلب او آنقدر محكم و قوي است كه جاي هيچ بحثي را براي مسئولين به ويژه شهردار تهران و ساير شهرداران كشور باقي نمي گذارد.
از شما مي خواهم با حوصله اين مطلب را بخوانيد و اگر به مسئـ ... دسترسي داريد يك رو نوشت از آن را برايشان بفرستيد.
ممنون

به نام خدا
معمولا بهره مندي از رفاه اجتماعي و برخوردار بودن از امنيت فردي و اجتماعي براي همگان حائز اهميت است و يكي از عواملي است كه انسان ها بي وقفه در جستجوي آن هستند.
در همه جوامع بشري قوانيني را وضع مي كنند و در آن بايد و نبايدهاي هر قشري از جامعه را مشخص مي كنند . از آنجايي كه شهروندان يكي از مهمترين اركان هرجامعه اي هستند، حقوق شهروندي قرار داده شده تا هر شخصي از حق و حقوق خود آگاه باشد.
ولي متاسفانه بهره بردن از اين حقوق فقط براي افرادي در نظر گرفته شده كه از سلامتي كامل جسمي برخوردارند.
در صورتي كه اگر نيم نگاهي به اطرافمان بياندازيم، خواهيم  ديد عده زيادي از اعضاي جامعه با كمك عصا و ويلچر، روزگار را سپري مي كنند و شايد در بعضي موارد بايد برايشان حقوق خاصي را به تصويب برسانند. ولي اگر كمي بيشتر توجه كنيم به راحتي درمي يابيم كه آيا عدالت براي سود بردن از اين حقوق رعايت شده است يا نه؟
يكي از دلايل شايد اين باشد كه جامعه هنوز معلولان را به عنوان شهروند به رسميت نمي شناسد كه حقوق شهروندي برايش قايل شود.
خصوصا خانم هاي معلول را كه به دليل وضع خيابان ها و معابر كمتر مي توانند از خانه خارج شوند، به كلي از ياد برده اند.
اينجا هم تقصير را به گردن خودمان مي اندازند كه چرا درجامعه حضورنداريد. اگر قرار است بر مبناي عدالت قضاوت كنيم بد نيست به چند مورد اشاره كنم :
* براي خريد مايحتاج روزانه بايد مسيرهاي كوتاه را انتخاب كنيم چون امكان سوارشدن به وسايل نقليه عمومي وجود ندارد.
* براي خريدن لوازم شخصي خود هم بايد يكي از دوستان يا اعضاي خانواده را به زحمت بياندازيم، چون اگر مغازه ها چند تايي هم پله داشته باشند، امكان ورود به آنها نيست .
* به فروشگاهها مراجعه مي كنيم تا مشكلات بالا مطرح نباشد ولي هميشه به جاي رمپ برقي به پله هاي برقي برمي خوريم كه انسان هاي سالم هم ازسوارشدن به آنها وحشت دارند، چه برسد به ما ....
براي مراجعه به پزشك محدوديت داريم چون بايد فقط به دنبال مطب هايي باشيم كه آسانسور دارند و در غير اين صورت راهي براي معالجه وجود ندارد.
* براي خريد لباس به بوتيك ها مراجعه مي كنيم ولي در هيچ صورتي نمي توانيم لباس ها را پرو كنيم . چون اين اتاقك ها به قدري كوچك است كه با ويلچر يا عصايش نمي شود وارد شد و اندازه لباس را بايد حدس بزنيم.
* اگربخواهيم از وضع ادارات و آموزشگاههايي كه شايد خانم ها در آن كار داشته باشند... بگذريم، به همين خاطر است كه زنان معلول را كمتر مي بينيم.
25 تيرماه بهانه خوبي است كه مشكلات را مطرح كنيم، شايد روز بهزيستي و تامين اجتماعي مسولان را به اين فكر بياندازد كه براي افرادي كه براي زندگي بهتر تلاش مي كنند، حقوقي متناسب با احوال آنان در نظر بگيريد و عدالت را به معناي واقعي رعايت كنيد
اميد است كه در روز بهزيستي معلولان هم به عنوان شهروند شناخته شوند و امكان آن برايشان ايجاد شود كه درتمام فعاليت ها حضور موثر داشته باشند.
                                                   و من ا... التوفيق
                                                      ليلا بهبود