به نام خدا

سلام

دوستان عزیز لطف داشته اند و از غیبت شمعدانی در پوشش جشنواره وبلاگ نویسی هم گله و هم گلایه داشته اند.

به خصوص همسرم در وبلاگ اشکها و لبخندها ، خانم دکتر حسینی در وبلاگ روز+نامه و خانم ناصری در وبلاگ مادر سپید

به نظرم رسید جبران مافات کنم و چیزی بنویسم پس اول دلیل نبود شمعدانی را برای مادر سپید نوشتم که در اینجا نیز می آورم و امیدوارم و شما هم دعا کنید شمعدانی این گل .... بتواند در روزهای سرد پاییزی علی رغم سرمای فزاینده کلمات به حرمت دوستان به روز بماند:

این هم نوشته ای برای مادر سپید


مادر سپید مهربان و گرامی یا به قول دکتر کمالی عزیزمان مادر حسن
سلام

چند نکته را محض اطلاع شما و خوانندگان خوب وبلاگتان بیان می کنم.

درباره داوری باید بگویم که حقیقتا یکی از بهترین داوری ها در حوزه وبلاگ نویسی انجام شد.
درباره شمعدانی بنده چون به عنوان داور و تیم برگزار کننده بودم بهتر بود که اخبار توسط مجتمع رعد منتشر شود و بعد شمعدانی البته به دلیل اینکه در روز جهانی معلولان بنده به مدت چند روز درگیر برنامه های این روز می شوم خب شمعدانی هم به پای مشغله بنده سوخت و به روز نشد درگیری های احساسی روز جهانی ما بماند که تقریبا چند روزی در کمای فکری فرو می روم و به قول بچه های باور دچار یاس فلسفی می شوم.
حضور شما و حسن عزیز و سایر دوستان وبلاگ نویس حقیقتا ارزشمند بود.
جا دارد از تلاش دوست و برادر عزیزم آقای رحمان علاقبند به عنوان حامی اصلی و اول و آخر جشنواره تشکر صمیمانه ای داشته باشم. بدون تعارف بگویم بنده به این دلیل در جشنواره قرار گرفتم که دیدم عزیزی مثل ایشان این همه برای ما افراد دارای معلولیت تلاش می کند و زحمت می کشند. بد نیست بدانید که قلبا دوست داشتم شمعدانی در جشنواره در بخش رقابتی شرکت کند نه در قالب مشارکت کننده و داوری.
فراموش نکنیم سخنان کوبنده دکتر کمالی از تاثیرگذارترین بخشهای برنامه بود.
در پایان
چشم حتما گزارش که نه یادداشتهایی درباره جشنواره وبلاگ نویسی امسال در روزهای اتی منتشر خواهم کرد و سعی می کنم با کمک همسرم مینا آروانه مصاحبه هایی در این رابطه انجام دهیم
البته خانم دکتر نگین حسینی به عنوان استادی بزرگوار نشنیده بگیرند که حق مطلب مطمئنا با قلم ایشان ادا خواهد شد.