به نام خدا
سلام

بالاخره جشنواره مطبوعات هم شروع شد و ما توانستيم مثل 7 جشنواره قبلي نيلوفرانه را به جشنواره ببريم.
نيلوفرانه نشريه اي است كه سنگ بناي آن در سال 1377 با حمايت خانم احمدي مهر مدير آن زمان مركز توانبخشي ريخته شد. همان موقع رفتم وزارت ارشاد و مجوز نشريه داخلي را براي آن گرفتم. كارمان جدي بود و مي خواستيم در اين دنياي بي در و پيكر  كمتر آسيب ببينيم.
آن موقع يادم هست همه مي گفتند نيلوفرانه يعني چي ؟ اسم آن را بگذار نيلوفر و ....
سختي هاي زيادي كشيديم تا نيلوفرانه ، نيلوفرانه شد.
اول كپي سياه و سفيد و بعد با جلد رنگي و كمي بعدتر تا پارسال چاپ شد.
ما خيلي خوب پيش رفتيم و تاثير گذار شديم روي جلد مال بچه ها بدون هيچ تعارفي بر خلاف جريان آب رفتيم و مسئولين موسسه و مركز هم حمايت كردند يعني روي جلد فقط از عكس مددجويان استفاده مي كرديم آنهم عكسهاي درست و حسابي با چهره شاد و پر انرژي از بچه ها از هنر گرافيك خيلي كمك گرفتيم آقاي عبدي و آقاي همتي سنگ تمام گذاشتند.
كم كم تماسها گرفته شد از تلويزيون از راديو از كتابخانه ملي و كتابخانه آستان قدس رضوي از موزه اي به نام مطبوعات و ... يكي مي خواست با مادرخوانده يكي از بچه هاي كم توان ذهني امان صحبت كند كه در نيلوفرانه آمده بود. كتابخانه ملي آنها نگران آرشيوشان بودند . فكر نمي كرديم نيلوفرانه اين همه مهم شده باشد يك نشريه چند صفحه اي.
هدف مقدس بود فرهنگ سازي. رفتيم سراغ كله گندهاي رسانه ها آقاي فريدون وردي نژاد رييس خبرگزاري جمهوري اسلامي (ايرنا) جزو اولين هايي بود كه جوابمان را داد.
آقاي ضييايي مدير مسئول روزنامه ايران پاسخ خوبي به سر مقاله " جاي خالي معلولين در مطبوعات " داد.
يك سرمقاله هم با عنوان " اين ترانه بوي نان نمي دهد" خطاب به نمايندگان مجلس ششم و هفتم براي همه اشان ارسال شد.
آقای دكتر كمالي عزيز هم با سمت " معاونت سازمان بهزيستي" حاضر به مصاحبه با نيلوفرانه شد.
يك روز هم آقاي جمشيد مشايخي برايمان نوشت : معلول نماد سپيد اميد است.
بعد نيلوفرانه دست به يك كار بزرگ زد براي حدود 500 نشريه يك برگه فرستاد كه در آن يك شاخه گل سرخ با رنگ مشكي  بود و آرم چند تا نشريه و روزنامه و گفت : روز خبرنگار مبارك.
350 نشريه جواب مثبت دادند باور كردني نبود. همه آن روزها، روزهاي خوب خدا گذشتند.

امروز با خودم فكر مي كردم به هر حال در تاريخ مطبوعات كشور اتفاقات نيلوفرانه اي كم بوده و حركتها همه خود جوش بوده. هر كسي توانسته يك گوشه اي در كنج ستون روزنامه و مجله اي حرفاي جدي معلولين عزيزمونا بگه . تاريخ روزنامه نگاري ايران فقط اسم رضا عبدالهي را ثبت كرده كه اولين ماهنامه معلولين ايران را به نام " حركت" چاپ كرد و فقط صفحه با معلولين روزنامه اطلاعات بوده كه در اين 10 _ 15 سال گذشته يك صفحه براي معلولين داشته با حضور آقای عبدالهی و خانم نگین حسینی و ايران سپيد هم تنها روزنامه خاورميانه به خط  بريل بوده. همين و فقط همين تا جایی که من می دانم.

سالن 1 مطبوعات تشريف بياوريد قدمتان به روي چشم.