سام معلولي در سينماي ايران ؟
به نام خدا

سلام
نميدانم چرا امشب به ياد سام افتادم به ياد فيلم سينمايي " من سام هستم " به ياد مشكلات او و ... چند سال پيش سريال " چون باد دويدن " از تلويزيون پخش شد. سريال درباره نوجوان استراليايي بود كه در يك سانحه معلول مي شود و مجبور به استفاده از دو عصاي. او درس مي خواند و يك نويسنده معروف مي شود نام او آلن مارشال بود. شايد 20 سال پيش بود يادم نيست اما تاثير شگرفي در ذهن من گذاشت. هميشه شيك پوشي و كت و شلوار آلن را به ياد مي آورم.
به سايت دكتر كمالي عزيز رفتم عكس سام آنجا بود كه در بالاي نوشته ها مي بينيد. نمي دانم فيلم من سام هستم در شبكه ويديويي كشور توزيع شده يا نه؟
اما در اين تلاطم ذهني از ياد دوست ديرين و يار صميمي بچه هاي معلول آقاي سليمان رضايي غافل نشوم . مردي از انجمن سينماي جوان كشور كه چندين فيلم كوتاه درباره بچه هاي سي پي (فلج مغزي) ساخته بود از جمله " سي پي سبز " و " سي پي و اسب سفيد" فيلم اول در جشنواره اي در مونيخ جايزه برد و به عنوان بهترين فيلم کوتاه در سومين جشنواره سينماي خانواده موفق به دريافت تنديس فلامينگو شده بود. آقاي رضايي چند سال پيش تصميم داشت براي بچه ها باز هم كار كند اما سيستم بسته و بروكراسي اداري اجازه كار را از او مي گرفت. سليمان رضايي تسليم نشد و به كار خود ادامه داد. چند وقتي است كه از او خبري ندارم .
بد نيست از شما بپرسم
به نظر شما تاكنون چند فيلم درباره معلولين در كشور ساخته شده ؟
نام اين فيلم ها چيست؟
و چقدر سينماي كشور به رسالت خود در قبال معلولين پايبند مانده است؟
به نظر شما حضور افراد معلول در سينماي ايران موفق بوده است يا نه؟
این وبلاگ به مسایل پیرامون معلولین و مشکلات پیش روی آنها می پردازد. شمعدانی تلاش می کند تا خودباوری را در وجود معلولین زنده نگه دارد. محمد رضا دشتی نویسنده این وبلاگ است